Το σχόλιο της Πέμπτης (01/02)


Του συνεργάτη μας "threepointer".

Διευκρινίζοντας εξ αρχής, ότι το άρθρο αυτό δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένα γεγονότα και πρόσωπα και δεν παίρνει θέση υπέρ ή κατά κανενός και τέλος μόνο για λόγους επικαιρότητας,είναι καλό να υπενθυμίσουμε στους συλλόγους που διατηρούν και καλλιεργούν ακαδημίες μπάσκετ, ότι ο κάθε προπονητής παιδιών 12-18 χρονών πρέπει πρώτα απ´ όλα να έχει τις αρετές του δασκάλου: ήθος, συμπεριφορά, γνώσεις,σεβασμό, αποφυγή προσωπικών αιχμών και προσβολών κάθε παιδιού και ιδιαίτερα δημόσια και άν έχει και τις ικανότητες να μπορέσει να καλλιεργήσει και να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το υπέροχο μα συνάμα απαιτητικό άθλημα που λέγεται μπάσκετ, τότε το αποτέλεσμα είναι πάντα θετικό.

Αυτή είναι η πρώτη και κύρια δουλειά του προπονητή σε αυτές τις ηλικίες. Με έμπνευση και όχι πίεση στα όρια του εξαναγκασμού. Με το ζόρι δεν αγάπησε ποτέ κανείς κάτι.

Όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι του αθλήματος και την εξέλιξη των νεαρών παιδιών, με την πιθανότητα-ελπίδα κάποιοι από αυτούς να εξελιχθούν σε παίκτες υψηλού επιπέδου, αυτό είναι ένα πολυδιάστατο πράγμα που πρέπει να συμπέσουν πολλά μαζί για να πραγματοποιηθεί, όπως ο χαρακτήρας, το ταλέντο και η θέληση του αθλητή, η οργάνωση και το σχέδιο του κάθε συλλόγου, ο ανταγωνισμός στην περιοχή του, ο προπονητής του και οι γονείς του.

Όλα αυτά πρέπει να συνδυαστούν σωστά για να προκύψει ο καλός-σπουδαίος παίκτης.

Ακούγεται και είναι όντως πολύ δύσκολο, ιδιαίτερα για την επαρχία και ακόμα πιο ιδιαίτερα για την αποκομμένη λόγω θάλασσας από την κεντρική Ελλάδα Κρήτη, παρ´όλο που τα τελευταία χρόνια στο νησί μας τα ερεθίσματα και οι παραστάσεις έχουν ανέβει πολύ.

Τα υπόλοιπα όμως παραμένουν.

Οι σύλλογοι πάντως και θα επανέλθουμε στο παραπάνω θέμα -εξέλιξη αθλητών με περισσότερη ανάλυση σε άλλο άρθρο, πρέπει και είναι χρέος τους να προσλαμβάνουν προπονητές που έχουν τα χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν παραπάνω και που αγαπούν πραγματικά το άθλημα και μπορούν - έχουν την ικανότητα να μεταφέρουν αυτή την αγάπη στα παιδιά.

Είναι μια πρωτίστως παιδαγωγική διαδικασία και μετά μπασκετική.

Αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε για τα προβλήματα που προκύπτουν, δεν φταίει τόσο ο κάθε προπονητής αλλά αυτοί που τον προσέλαβαν.

 

Ενδιαφέρουν

Από το Blogger.