Το σχόλιο της Δευτέρας (26/03).


Του συνεργάτη μας "threepointer".

Με αφορμή την πενηντάρα που έριξε ο Ολυμπιακός στον Κόροιβο και τις εκάστοτε 30άρες που ρίχνουν οι δύο ‘’αιώνιοι’’ στις ομάδες της Α1, θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις που ξεκινώντας από το εκ προοιμίου ‘’προκατασκευασμένο’’ πρωτάθλημα της Α1, θα φτάσουμε στις ομάδες της Κρήτης, στις εθνικές κατηγορίες.

Το πρωτάθλημα λοιπόν της Α1 δικαίως μπορεί να διεκδικεί τον χαρακτηρισμό που του δώσαμε παραπάνω, μιας και ο πρωταθλητής είναι γνωστός ή σχεδόν γνωστός, πριν καν ξεκινήσει. Αξιοπιστία και μπασκετικός ανταγωνισμός στο ναδίρ.

Καλό θα ήταν αν κάποια στιγμή οι δύο Ελληνικές υπερομάδες, όπως τις γνωρίζουμε, αποφασίσουν να παίζουν μόνο στην Ευρωλίγκα, σε ένα πιθανόν πιό εξελιγμένο μοντέλο με δύο αγώνες την εβδομάδα κλπ.

Ταυτόχρονα βέβαια θα μπορούσαν να έχουν παράλληλα και οι δυό από μιά δεύτερη ομάδα, ξεχωριστή για την Α1, η οποία θα διεκδικούσε κανονικά το πρωτάθλημα σε πλαίσια σωστού ανταγωνισμού με τις άλλες ομάδες, χωρίς αυτή τη χαοτική διαφορά επιπέδου που υπάρχει σήμερα.

Παράλληλα αυτό θα ήταν το πραγματικό πρωτάθλημα και όχι η εικονική σημερινή πραγματικότητα, όπου οι νεαροί ταλαντούχοι κάθε ομάδας, θα είχαν τη δυνατότητα να εξελιχθούν και να αναδειχθούν, ο καθένας βέβαια ανάλογα με τα προσόντα του. Και να είναι αυτοί που θα γίνουν οι επόμενοι παίκτες της Ευρωλίγκας.

Το κίνητρο για όλους τους παίκτες και για όλες τις ομάδες θα ήταν τεράστιο.
Αν τώρα φέρουμε στη σκέψη μας,  σε αντιδιαστολή, το τι συμβαίνει με τις ομάδες της Κρήτης που παίζουν στις εθνικές κατηγορίες και τους νεαρούς παίκτες που βρίσκονται στις ακαδημίες τους, κάτι αντίστοιχο γίνεται.

Οπως οι νεαροί 19-22 χρόνων των ‘’αιωνίων’’ δεν παίρνουν συμμετοχές στην Ευρωλίγκα αλλά στην Α1 θα έπρεπε να παίζουν βασικοί, πράγμα που δεν γίνεται, έτσι και οι έφηβοι των ακαδημιών των Κρητικών ομάδων, δεν παίζουν κατά κανόνα στα Εθνικά πρωταθλήματα, αλλά χρειάζονται σίγουρα (οι ταλαντούχοι) ένα πρωτάθλημα πιό ανταγωνιστικό από αυτό του εφηβικού πρωταθλήματος, του οποίου το επίπεδο και ο ανταγωνισμός είναι μάλλον χαμηλός. 
Εδώ πρέπει να πούμε ότι λόγω των ιδιαιτεροτήτων της Κρήτης που αναφέραμε σε προηγούμενο σχόλιο, (θάλασσα,πολλά ταξίδια, διανυκερεύσεις, χάσιμο πολύτιμου χρόνου κλπ, πράγμα που δεν συμβαίνει στην Ηπειρωτική Ελλάδα), οι έφηβοι παίκτες-μαθητές είναι αδύνατον να παρακολουθήσουν πλήρως το πρόγραμμα μιας ομάδας εθνικής κατηγορίας.

Αυτό έχει περίτρανα επιβεβαιωθεί τα προηγούμενα χρόνια, συμπεριλαμβανομένης και της μή ύπαρξης συγκεκριμένου σχεδίου αξιοποίησης ταλαντούχων εφήβων από παράγοντες και προπονητές.
Εχουν όμως την ανάγκη και πρέπει να παίξουν ανταγωνιστικό μπάσκετ, με άλλους εξίσου καλούς ή και καλύτερους και δυνατότερους σωματικά παίκτες, για να εξελίξουν το ταλέντο τους και να μην χαθούν όπως έχει συμβεί με πολλούς μέχρι τώρα.

Μιά ενδεχομένως, αντίστοιχη με τα προαναφερθέντα για τους ‘’αιωνίους’’, πολύ καλή λύση θα ήταν, οι ομάδες της Κρήτης, οι οποίες ασφαλώς έχουν κάθε διακαίωμα να παίζουν και να θέλουν να πρωταγωνιστήσουν σε όποια εθνική κατηγορία θέλει ή μπορεί η κάθε μιά, να ιδρύσουν μια δεύτερη ομάδα η οποία θα συμμετέχει κανονικά και με βαθμολογία στο πρωτάθλημα της ΕΚΑΣΚ, η οποία θα αποτελείται κυρίως από νέους και ενήλικες παίκτες (προερχόμενοι από τις ακαδημίες σε νεαρότερη ηλικία) και σ´αυτήν να έχουν θέση και ρόλο οι 1-2 καλοί έφηβοι κάθε χρονιάς. 
Εκεί πραγματικά και ανταγωνιστικά κάθε Κυριακή οι έφηβοι αλλά και οι νέοι, θα έχουν την ευκαιρία να παίζουν γερά ματς, στα όρια των δυνατοτήτων τους, να εξελιχθούν και να φτάσουν στο τέλος κάθε χρονιάς πολύ ψηλότερα απ´ότι τώρα με το εφηβικό πρωτάθλημα, όπου παίζουν 2-3 καλά ματς το χρόνο και τα υπόλοιπα είναι αδιάφορα.

Σ´αυτά τα αδιάφορα ματς μάλλον δεν πρέπει να παίζουν καθόλου.
Αυτή λοιπόν η ομάδα θα τροφοδοτεί μελλοντικά με νέους κι από τα σπλάχνα, παίκτες την πρώτη ομάδα στην εθνική κατηγορία.

Οι ομάδες νέων που μέχρι τώρα έχουν παρουσιαστεί, θα έλεγε κανείς ότι δεν έχουν τη σωστή οργάνωση-προγραμματισμό και φαίνονται σα να είναι ένα δεύτερο εφηβικό που παίζει πιό δυνατά ματς.

Ο έφηβος όμως παίκτης-μαθητής, ( πολλοί ξεχνούν τελείως τη δεύτερη ιδιότητα) δεν έχει το περιθώριο να συμμετέχει σε τρεις ομάδες: εφηβικό, νέων και ανδρικό.
Είναι σχεδόν αδιανόητο αυτό αλλά παραδόξως συμβαίνει. Γίνεται ένα μπαλάκι του πινγκ πονγκ, χωρίς σοβαρό αποτέλεσμα στο τέλος.

Η πραγματική λοιπόν θέση του καλού-ταλαντούχου εφήβου είναι σε μια ομάδα νέων ενήλικων παικτών, στο Πρωτάθλημα της ΕΚΑΣΚ για δυό φουλ χρονιές(χωρίς μετακινήσεις εκτός Κρήτης) και αν φύγει μετά από την Κρήτη για σπουδές ή οτιδήποτε άλλο, να είναι έτοιμος να παίξει μπάσκετ και όχι να βουλοπλέει στα παρκέ ενός μή ανταγωνιστικού εφηβικού πρωταθλήματος ή στον πάγκο μιας ανδρικής ομάδας εθνικών κατηγοριών, περιμένοντας μήπως παίξει κανένα δίλεπτο και αυτό όχι κάθε φορά.

Τότε φεύγει στα 18 του από την Κρήτη και βρισκεται πολύ πίσω από τους αντίστοιχους Αθηναίους η Θεσσαλονικείς και οι περισσότεροι απελπίζονται και τα παρατάνε ή τέλος δεν μπορούν να φτάσουν τους άλλους γιατί τα δυό χρόνια που χάθηκαν ήταν καθοριστικά.

Μερικοί ισχυρίζονται ότι θα μπορούσε ένας πολύ καλός έφηβος να παίξει αρκετά σε πρωτάθλημα εθνικής κατηγορίας. Ισως μέσα από συγκεκριμένο πλάνο-πρόγραμμα από προπονητή και παράγοντες να μπορεί, αλλά θα ήταν η εξαίρεση και εξ´ άλλου μέχρι τώρα δεν έχει συμβεί στην Κρήτη. Ισως να μην είναι τυχαίο.

Τελειώνοντας, θα πεις κανείς, καλά και τι θα γίνει αν τύχει μια πολύ καλή ‘’δεύτερη’’ ομάδα απ´ αυτές που αναφέρουμε κερδίσει το πρωτάθλημα της ΕΚΑΣΚ και ανέβει στη Γ´ εθνική κατηγορία;
Είμαι σίγουρος ότι το προεδρείο της ένωσης θα βρει άνετα λύση σ´αυτό το θέμα σε συνενόηση με τους συλλόγους. 
Αυτά είναι τεχνικά θέματα και λύνονται εύκολα. Το να βγάλει η Κρήτη παίκτες στο ψηλότερο επίπεδο είναι η ουσία και το θέμα που δεν λύνεται εύκολα.

Η παραπάνω ιδέα ίσως είναι μια λύση.

Τι λέτε;


 

Ενδιαφέρουν

Από το Blogger.