Το σχόλιο της Δευτέρας (19/03).


Του συνεργάτη μας "threepointer".

Το οποιοδήποτε, μέχρι τώρα,μοντέλο προώθησης και ανάδειξης νέων παικτών στην Κρήτη, ώστε αυτοί, μετά τα 18, να συνεχίσουν και να κάνουν μια καριέρα στο ψηλότερο επίπεδο, είναι φαίνεται ακόμα ανεπαρκές και σίγουρα δεν έχει φέρει αποτέλεσμα που να δείχνει το αντίθετο, παρά τις φιλότιμες ενδεχομένως προσπάθειες που μπορεί να έχουν καταβάλει ορισμένοι παράγοντες ή προπονητές κλπ.

Ακόμα και οι όποιες εξαγγελίες περί αυτού στις αρχές κάθε σεζόν, επίσημα ή ανεπίσημα, στην πορεία φθίνουν και στο τέλος εξανεμίζονται.

Είναι τελικά μια πολύπλοκη διαδικασία, με αρκετές παραμέτρους που δεν είναι ξεκάθαρες και που αν δεν γίνει προσπάθεια να ξεκαθαρίσουν, δύσκολα θα βρεθεί ποτέ άκρη.

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι ο βαθμός δυσκολίας του εγχειρήματος είναι πολύ μεγαλύτερος για την Κρήτη σε σχέση με την Ηπειρωτική Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη κλπ.), λόγω του θαλάσσιου αποκλεισμού του νησιού, ο οποίος δημιουργεί ανυπέρβλητα πολλές φορές προβλήματα όπως: πολλαπλάσια έξοδα, αυξημένος χρόνος διάρκειας μιας αποστολής, μειωμένος ανταγωνισμός και χαμηλότερο επίπεδο πρωταθλημάτων κλπ.

Μπαίνοντας τώρα στην καρδιά του θέματος, υπάρχουν οι εξής παράγοντες που πρέπει να συνεργαστούν, για να υπάρχουν πιθανότητες κάτι να γίνει:

Ο παράγοντας-υπεύθυνος κάθε συλλόγου, ο προπονητής, ο παίκτης-μαθητής, οι γονείς του παίκτη- μαθητή και η ΕΚΑΣΚ που μέσω του αναπτυξιακού προγράμματος της έχει κάποιο ρόλο στην εξέλιξη και στην προώθηση του παίκτη στις μικρές Εθνικές ομάδες.

Όλοι αυτοί είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας και απαιτείται η αρμονική συνεργασία τους στην εξέλιξη και στην προώθηση του νεαρού παίκτη.

Ο καθένας από αυτούς έχει μερίδιο ευθύνης στην εξέλιξη ή μή εξέλιξη του νεαρού ταλαντούχου παίκτη.

Ο κάθε παράγοντας θα ήθελε να ανεδειχθεί ένας ή περισσότεροι παίκτες από το σύλλογό του αλλά φοβάται να πάρει το ρίσκο μήπως πέσει κατηγορία η ομάδα του.
Ο κάθε προπονητής για τον ίδιο λόγο, φοβάται μη χάσει τη δουλειά του.

Οι γονείς φοβούνται το ρίσκο να γίνει το παιδί τους μπασκετμπωλίστας και ότι συνεπάγεται αυτό( λίγες πιθανότητες για να φτάσει στο ψηλότερο σκαλί, ανασφάλειεα επαγγελματικής αποκατάστασης, χαμηλότερα επίπεδα σπουδών, κίνδυνοι τραυματισμού κλπ.) και έτσι μένει ο νεαρός παίκτης-μαθητής σε μια ηλικία μικρή για μεγάλες αποφάσεις να βρίσκεται στη μέση του προβλήματος και να καλείται να δώσει και μεγάλο μέρος της λύσης στο πρόβλημα.

Λοιπόν φίλε νεαρέ παίκτη-μαθητή, που ζεις στην Κρήτη, άκου.
Είναι δύσκολο πραγματικά όλοι οι προηγούμενοι να συνεργαστούν και να δουλέψουν για σένα. Ο καθένας τους έχει τις ανασφάλειές του.

Αν λοιπόν έχεις ένα καλό ύψος, είσαι αθλητικός, είσαι καλός με τη μπάλα στα χέρια και τη βάζεις εύκολα και με πολλούς τρόπους στο καλάθι,σουτάρεις σωστά, δουλεύεις πολύ και σου αρέσει να βελτιώνεσαι, μην περιμένεις μόνο αυτά, τα απολύτως βέβαια απαραίτητα, να σε κάνουν πρωταθλητή.
Αυτά τα έχουν πολλοί.

Αυτό που δεν έχουν πολλοί και που αν εσύ το έχεις ή το αποκτήσεις μπορεί να σε οδηγήσει στην κορυφή, είναι η αγάπη και η αφοσίωση για το μπάσκετ στο βαθμό που να σε οδηγήσει να ρισκάρεις τα πάντα για αυτό, με οποιοδήποτε τίμημα, σε συνδυασμό με την απαραίτητη πνευματική ‘’σκληράδα’’ που σιγά σιγά θα αποκτήσεις έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να σε κάνει να παρεκλίνεις από την πορεία σου.

Κι όταν έρθει η ώρα να φύγεις από την Κρήτη στα 18 σου ή και νωρίτερα, να ξέρεις ότι εκεί που θα πας, οι αντίστοιχοι σαν και ´σενα θα είναι καλύτεροί σου τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Και θα πρέπει να δουλέψεις πιο πολύ για να τους ξεπεράσεις.

Και τέλος να ξέρεις ότι πάντα καραδοκεί ένας τραυματισμός που μπορεί σε μια στιγμή να σου σβήσει το όνειρο.

Δεν ακούγεται και πολύ απλό ή ίσως όχι και πολύ ευχάριστο όλο αυτό το σκηνικό.
Αυτή είναι όμως η πραγματικότητα. Η αλήθεια που δύσκολα κάποιος θα σου πεί.

Αν τώρα αυτή η πραγματικότητα δε σε τρομάζει και έρθει ποτέ η ώρα που θα πεις: ναι, είμαι έτοιμος να πάρω το παραπάνω ρίσκο, με οποιοδήποτε τίμημα,να θυσιαστώ για αυτό, τότε μάλλον δε διάλεξες εσύ το μπάσκετ αλλά το μπάσκετ διάλεξε εσένα.


 

Ενδιαφέρουν

Από το Blogger.